Home » Crea by a Second Life
Crea by a second life is een pseudoniem, een gevoel, een idee, maar boven alles een wens. Maar wie of wat steekt er achter?

Mijn naam is Véronique. Ik ben 42 jaar,  getrouwd met drie monsters.  Een creatieve dame van 16 jaar, een gamer van 11 en een prinsesje van 7 jaar. We wonen in een heel Fries dorp en dat maakt mij dus niet moeder, maar mem.

Wegens omstandigheden kan ik niet aan het werk. Ondanks dat ik dat eigenlijk wel heel graag zou willen.  Middels a Second Life zocht ik contact met buiten.

Crea by a second life is a pseudonym, a feeling, an idea, but above all a wish. But who or what is behind it? My name is Véronique. I am 42 years old, married with three monsters. A creative lady of 16 years, a gamer of 11 and a princess of 7 years. We live in a very Frisian village and that doesn't make me a mother, but mem.

Due to circumstances I cannot go to work. Despite the fact that I would really like to. Through a Second Life I sought contact with the outside.

A second life staat voor een tweede leven. Al zolang ik me kan herinneren heb ik de drang om dingen te maken. Tekeningen, kleiwerkjes, naaiwerkjes, breiwerkjes, borduurwerkjes. Op school waren handvaardigheid en techniek mijn lievelingsvakken. Op handel had ik het meeste plezier in etalages opbouwen. Grafische school was geweldig. Maar op mijn 26ste stopte het een beetje, met de komst van mijn eerste kind. 

Niet dat ik niks meer maakte hoor, Babydekentjes, kleertjes.

A second life stands for a new life. For as long as I can remember I have had the urge to make things. Drawings, clay crafts, sewing, knitting, embroidery. Handicrafts and technology were my favorite subjects at school. On trade school I had the most fun building shop windows. Graphics school was great. But on my 26th it kind of stopped with the arrival of my first child. Not that I didn't make anything anymore, there were still  baby blankets, clothes.

Uren tekeningen met haar en een wereld aan portretfoto's. Toch was er iets door omstandigheden verandert. 31 was ik, toen ik het roer omgooide, afscheid nam van een leven dat ik niet langer wilde. 

Nieuw geluk kwam op mijn pad. Nieuw liefde, nieuw gezin. Een tweede leven. 

Maar met twee kinderen (een dochter en een stiefzoon) werd het niet minder druk, sterker nog, nog minder tijd om iets te maken. Ja, behalve eten en schone was. 

Na de komst van ons derde kind werd de creatieve drang toch weer groter. Raamschilderingen, seizoensgerelateerde knutselwerken, kleding, wederom uren tekeningen met ze maken. 

Nu zitten ze allemaal op school, ik ben huismama en heb ik tijd over. Niet veel, maar net genoeg. En als ik energie over hou maak ik van alles.

Het begon met schilderijtjes van vilt. Eerst wat onwennig, het was niet compleet, er miste iets.

Hours of drawings with my little girl and making a world of portrait photos. Yet there was something changed due to circumstances. I was 31 when I changed course, saying goodbye to a life I no longer wanted. New happiness came on my way. New love, new family. A second life. But with two children (a daughter and a stepson) it didn't get any less busy, in fact, even less time to make something. Yes, except for food and clean laundry. After the arrival of our third child, the creative urge increased again. Window paintings, seasonal crafts, making cloths, again long hours making drawings with them. Now they are all in school, I am a house mom and I have time to spare. Not much, but just enough. And if I have energy left I make everything. It started with paintings made of felt. At first a bit uncomfortable, it was not complete, something was missing.

Ik heb lopen peinzen en puzzelen. Tot ik voor de zoveelste keer de kasten aan het opruimen was en weer zat ik met stapels aan te klein goed, overal versleten vol met gaten goed. Terwijl ik opruimende kwam ik op een idee. In plaats van het altijd maar weg te gooien kon ik het een tweede kans geven. Vanaf dat moment verwerk ik in alles wat ik maak, iets wat hergebruikt word. Meestal is het oude kleding, soms kettingen, maar eigenlijk wel van alles. 

I've been pondering and puzzling. Until I was tidying up the closet for the umpteenth time and again I was sitting with stacks of too small goods, worn of, filled with holes. While I was cleaning up I came up with an idea. Instead of always throwing it away, I could give it a second chance. From that moment on I incorporate something that is reused in everything that I make. Usually it is old clothing, sometimes necklaces, but it could actually be everything.

Van het een komt het ander. Schilderijtjes, knuffels, decoratie, gebruiksvoorwerpen...

Mijn directe omgeving was er gelijk heel enthousiast over. De complimenten waren fijn om te horen. 

Ik ben voor mezelf heel hard, dus ben ik daar zelf voorzichtiger in. Door omstandigheden, gebeurtenissen uit het verleden ben ik heel onzeker over mijzelf geworden en is het niet gauw goed genoeg. Toch werd ik aangemoedigd ermee door te gaan en er meer mee te doen. "Laat andere het ook zien" zei een vriendin, "je zult zien dat ze het geweldig vinden". 

De makkelijkste en snelste weg was natuurlijk het sociaal netwerk van facebook. (Overigens niet altijd de beste, maar het werd goed ontvangen) 

Zo ben ik ook begonnen met bloggen en delen van mijn werk. Met goed en voor mij groot resultaat. December 2020, 1,4 miljoen kijkers op Pinterest en 10.000 bezoekers op de site.

Ook iemand die altijd in de schaduw heeft geleefd wil wel eens stralen

One thing leads to another. Paintings, stuffed animals, decoration, utensils.

My close friends where very enthusiastic about everything I made. Of course the compliments were nice to hear. But I am very hard on myself, due circumstances from past events, I have become very insecure about myself and it is not easily good enough. Still, I was encouraged to continue and do more with it. "Show others too" said a friend, "you will see that they love it". The easiest and fastest way was of course the social network like facebook. (Not always the best by the way, but it was well received)

That's how I started blogging and sharing my work. With good and for me great results. December 2020, 1.4 million viewers on Pinterest and 10,000 visitors to the site.

Someone who has always lived in the shade, sometimes wants to shine.

De meeste dingen die ik maak, zijn eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. En ik vind het ook helemaal niet erg mijn "geheimen" te delen.  Het maakt mij trots dat er replica's van mijn creaties ontstaan zijn en op Pinterest pronken., Je kunt deze ook vinden in https://www.creabyasecondlife.nl/fotogalerij-wall-of-creativity-wat-jullie-maakte

Met deze pagina wil ik mensen inspireren, helpen om creatief te zijn. Met nieuwe goedkope materialen en met materialen die je anders al lang had weggedaan, maar die eigenlijk nog lang niet rijp zijn voor de vuilnishoop. 

Neem gerust een kijkje. 

Most of the things I make are actually not that difficult at all. And I don't mind sharing my "secrets" at all. It makes me proud that replicas of my creations have been created and are showing off on Pinterest., You can also find these at https://www.creabyasecondlife.nl/fotogalerij-wall-of-creativity-wat-jullie-maakte With this page I want to inspire people, help them to be creative. With new cheap materials and with materials that you would otherwise have discarded for a long time, but that are actually far from ready for the garbage heap.

Welcome to crea by a Second Life